مجله خبری تشریفات

ویژگی این بنای تاریخی-مذهبی آن میباشد که نمودهایی از سه دوران تشریفات مشهد تاریخی (پیش از اسلام، قرن ها نخستین اسلامی و زمان صفوی) در آن چشم می شـود. آثـار و بقایای جانور بیان کنده این میباشد که جای مسجد فعلی در زمانه جمهوری اسلامی ایران باستان، آتشکده بوده و در زمان اسلامی تبدیل به مسجد گردیده است.

در دو کناره ضلع جنوبی مسجد ساوه، ساختمانی میباشد خشتی و گلی به صورت نشانه بعلاوه، (متقاطع) که از وجود آتشکده در دوران قبل از اسلام حکایت داراست. تا به هم اکنون به صورت ظریف تاریخ بنای مسجد جامع ساوه گزینش نشده، ولی دیرین ترین شیء که در این موسسه پیدا گردیده، کتیبه هایی میباشد که در سده ۴ هجـری قمـری مندرج اند.

به این ترتیب مسجد ساوه دست‌کم ۱۰۰۰ سال عمر دارااست. مسجد جامع ساوه در حین تاریخ تغییرات متعددی کرده؛ گنبدخانه مسجد که از سابق ترین بخشهای آن میباشد، سده های چهارم و پنجم در ضـلع جنـوبـی بنـا گردیده، مناره مسجد وابسته به سده ششم میباشد و تراس غربی در سده هشتم ایجاد شده است.

معماری مسجد ساوه
مسجد جامع ساوه کاملاً از آجر و گل ساخته میباشد که در نوع خویش بی سابقه است.
این مسجد شامل یک صحن و گنبدی در جنوب، دو حیاط، یک مناره، یک سری شبستان، محراب هایی مختلف و دیرین با خطوط کوفی و دو محراب از عصر صفویه با خط ثلث میباشد.
مسجد ساوه دارنده شبستان ها و دهلیزهای زیبای آجری میباشد که هر چشمه به پهنا ۵ ٫ ۳ و ارتفاع ۲۰ متر هست و از اثر ها سـده ششـم و عصـر سـلجوقیان بـه شـمار می رود.
محراب آن دارنده کتیبه های متفاوت عمودی و افقی میباشد که سه جانب آن را فرا گرفته و روی آن سوره هایی از قرآن (سوره قدر، اخلاص، آدینه) به خط ثلث و کوفی گچبری گردیده است.
در ضلع غربی دربین شبستانهای این سازه، تراس باشکوه و رفیعی قراردارد و در هر جانب این تراس، حجرهای با درگاه تنگ و کوتاه نمـودار میباشد.
گنبد مسجد جامع ساوه به قطر ۱۴ و طول ۱۷ متر می‌باشد که ساق یا این که گردنه گنبد ۴ متر طول داراست و تروتمیز به کاشی های معقر است.

ویژگی این بنای تاریخی-مذهبی آن میباشد که نمودهایی از سه دوران تشریفات مشهد تاریخی (پیش از اسلام، قرن ها نخستین اسلامی و زمان صفوی) در آن چشم می شـود. آثـار و بقایای جانور بیان کنده این میباشد که جای مسجد فعلی در زمانه جمهوری اسلامی ایران باستان، آتشکده بوده و در زمان اسلامی تبدیل به مسجد گردیده است.

در دو کناره ضلع جنوبی مسجد ساوه، ساختمانی میباشد خشتی و گلی به صورت نشانه بعلاوه، (متقاطع) که از وجود آتشکده در دوران قبل از اسلام حکایت داراست. تا به هم اکنون به صورت ظریف تاریخ بنای مسجد جامع ساوه گزینش نشده، ولی دیرین ترین شیء که در این موسسه پیدا گردیده، کتیبه هایی میباشد که در سده ۴ هجـری قمـری مندرج اند.

به این ترتیب مسجد ساوه دست‌کم ۱۰۰۰ سال عمر دارااست. مسجد جامع ساوه در حین تاریخ تغییرات متعددی کرده؛ گنبدخانه مسجد که از سابق ترین بخشهای آن میباشد، سده های چهارم و پنجم در ضـلع جنـوبـی بنـا گردیده، مناره مسجد وابسته به سده ششم میباشد و تراس غربی در سده هشتم ایجاد شده است.

معماری مسجد ساوه
مسجد جامع ساوه کاملاً از آجر و گل ساخته میباشد که در نوع خویش بی سابقه است.
این مسجد شامل یک صحن و گنبدی در جنوب، دو حیاط، یک مناره، یک سری شبستان، محراب هایی مختلف و دیرین با خطوط کوفی و دو محراب از عصر صفویه با خط ثلث میباشد.
مسجد ساوه دارنده شبستان ها و دهلیزهای زیبای آجری میباشد که هر چشمه به پهنا ۵ ٫ ۳ و ارتفاع ۲۰ متر هست و از اثر ها سـده ششـم و عصـر سـلجوقیان بـه شـمار می رود.
محراب آن دارنده کتیبه های متفاوت عمودی و افقی میباشد که سه جانب آن را فرا گرفته و روی آن سوره هایی از قرآن (سوره قدر، اخلاص، آدینه) به خط ثلث و کوفی گچبری گردیده است.
در ضلع غربی دربین شبستانهای این سازه، تراس باشکوه و رفیعی قراردارد و در هر جانب این تراس، حجرهای با درگاه تنگ و کوتاه نمـودار میباشد.
گنبد مسجد جامع ساوه به قطر ۱۴ و طول ۱۷ متر می‌باشد که ساق یا این که گردنه گنبد ۴ متر طول داراست و تروتمیز به کاشی های معقر است.